Rozdział 6

 Po miesięcznej przerwie wracam z nowym rozdziałem :D 
Okay, na wstępie mogę powiedzieć, że spodziewam się krytyki. Nie jest idealny... Nie jest nawet dobry D: Ale czułam, że powinnam go dodać. Taa bez sensu. Okay, możecie hejtować. Przepraszam, że tak rzadko dodawałam, ale NAUKA D:
Obstawiam, że po tym rozdziale spadnie mi oglądalność ._. 
______________________________

 ~~
Głucho bije gdzieś duchów godzina
Jakby życie zaczęło się dla niej,
Chciwie chłepce ze dzbana dziewczyna
Krwawe wino bladymi ustami.
~~

Komisariat policji

Chad przesłuchał i Jasona i męża jednej z ofiar, żaden z nich nie miał zbyt konkretnego alibi. Funkcjonariusz próbował poskładać do kupy wszystkie te informacje, jednak szło mu beznadziejnie. Pracę przerwał mu inny policjant, który wszedł do gabinetu bez pukania.

-Chad... Możesz puścić ich wolno-odezwał się

-Co? Niby czemu?-zdziwił się

-Znaleziono ciało w metrze... Patolodzy mówią, że osoba została zabita nie więcej niż 10 godzin temu, a w tym czasie oni tu siedzieli...

-Mimo to, wolałbym mieć na oku tego całego Jasona. Jego zachowanie jest dosyć podejrzane.-stwierdził Chad

- A i jeszcze jedno. Nasi lekarze odkryli bardzo ciekawą rzecz...

-A mianowicie?

-W znalezionym ciele, szyja wygląda tak, jakby morderca ją ugryzł i rozszarpał

Chad spojrzał z niedowierzaniem na rozmówcę.

-Ale chwila... I w metrze i na stacjach są kamery. Niemożliwe, żeby nie uchwyciły sprawcy-odezwał się po chwili

-Właśnie są sprawdzane

* * *

Dzień po balu, do szkoły przyszło niewielu uczniów. Większość wolała zostać w domu i odpoczywać. W końcu nieźle się wczoraj wyszaleli. Jednak bracia Way byli zmuszeni iść na lekcje.

Gerard idąc korytarzem, w oddali dostrzegł Jasona. Z daleka było widać, że jest naprawdę wkurzony. Czarnowłosy szybko odwrócił się, mając nadzieję, że oprawca go nie zauważy.

-Gerard! -usłyszał

Zaczął iść w kierunku klasy, modląc się, że gdzieś pojawi się dyrektor. Nagle poczuł szarpnięcie za rękę i został popchnięty na ścianę.

-Coś ty naopowiadał policji?!- wrzasnął wkurzony Jason

Gerard nic nie odpowiedział, a tylko próbował się wycofać. Wściekły chłopak szykował się, żeby przywalić czarnowłosemu, jednak pomiędzy nimi stanęła Lindsey.

-Jason! -krzyknęła- Zostaw go!

-Odsuń się! -rozkazał blondyn

-Nie!

-Co tu się dzieje? -usłyszeli głos dyrektora

Mężczyzna spojrzał wpierw na Jasona, który nadal był gotowy do ciosu, potem na zdezorientowaną Lindsey, a na końcu na poturbowanego Gerarda.

-Cała trójka, do gabinetu-powiedział

Po długich wyjaśnieniach, w końcu Jason dostał karę i zadzwoniono do jego rodziców, a Gerarda i Lindsey puszczono wolno.

-Nie musiałaś tego robić-odezwał się Gerard przytrzymując lód przy głowie

-Chciałbyś skończyć w szpitalu? -odparła -Ja wiem do czego wkurzony Jason jest zdolny. Gdyby nie dyrektor to bym mu chyba skopała tyłek

Czarnowłosy mimowolnie zaśmiał się.

-Lindsey?

-Hm?

-A po tym wczorajszym... Tak jakby jesteśmy parą?

-Na to czekałam-uśmiechnęła się dziewczyna

Komisariat policji

Chad chodził od ściany do ściany, co jakiś czas drapiąc się po głowie. To wszystko nie miało sensu! Jak morderca mógł być na tyle idealny, żeby nie zostawić po sobie żadnego śladu?! I do tego te ciała... Przez całą swoją karierę Chad widział wiele dziwnych rzeczy, ale żaden psychopata nie masakrował tak swoich zwłok. Nie mają tropów, które pomogły by im złapać mordercę. Nic tu nie ma sensu! Miejsce zabijania, zmienia się praktycznie co noc. Sposób zabijania, za każdym razem inny, ale efekt ten sam.

Wtem do pomieszczenia wpadł niski, gruby policjant.

-Chad... Nasz morderca chyba się naoglądał "Zmierzchu"- powiedział na wejściu- Na każdym z tych ciał, u których szyja nie jest zmasakrowana, można dostrzec dwie dziurki na szyi

-Ukłucie od noża? -zarzucił pomysłem Chad

-Zawsze w równych odległościach?! Ten morderca nie jest normalny! Mógłbym się nawet zastanowić, czy aby na pewno jest człowiekiem!

-Nie pleć bredni! -rozkazał Chad- Jak nie jest człowiekiem, to niby kim? Wampirem?! Dobrze wiesz, że one nie istnieją!

Zapadła chwilowa cisza. Niski funkcjonariusz wpatrywał się w swoje buty i nie do końca wiedział czy coś mówić, czy lepiej nie.

-Ale Chad...-odezwał się w końcu- Kiedyś, w naszym miasteczku żyły wampiry. Może jeszcze niektóre przetrwały?

-Nie chcę o tym słuchać- zakończył i machnął ręką w stronę drzwi, sugerując aby policjant jak najszybciej opuścił pomieszczenie

* * *

-Przez ciebie za niedługo nas wykryją! -krzyknął mężczyzna i popchnął dziewczynę, tak, że ona się przewróciła i leżała na zimnej, kamiennej podłodze-Jak mogłaś być tak nieodpowiedzialna?! -kontynuował- No jak?! -zacisnął rękę na jej szyi i ją podniósł, a po chwili rzucił o ścianę

Dziewczyna delikatnie podniosła się z podłogi i spojrzała na mężczyznę. Reszta zgromadzonych bacznie przyglądała się tej konwersacji.

-Przepraszam panie...-odezwała się -Znalazłam kogoś kto może nam pomóc..-dodała po chwili

-Pomóc?! Sugerujesz, że potrzebuję pomocy?!- oburzył się pan

-Ale... -dziewczyna cicho westchnęła- Mogłabym go zmienić i...

-A zmieniaj sobie! -warknął- Ale ja nie potrzebuje żadnej pomocy-odparł i poprawił swój płaszcz

-A mnie potrzebujesz? -zdziwiła się dziewczyna

-Jesteś moją córką- spiorunował ją wzrokiem- A teraz wynoś się, zanim zamknę cię w lochach!

-Tak jest panie- ukłoniła się nisko dziewczyna i ruszyła w stronę bramy

~~~

Dziewczyna poszła do lasu, niedaleko cmentarza. Była wściekła. Jej ojciec, a właściwie jej pan,  traktował ją jak totalną debilkę.

Usłyszała dźwięk łamanej gałązki. Podenerwowana przygotowała się do ataku. Oddech jej przyśpieszył, a czoło pokryły kropelki potu. Bała się, mimo tego, że nie powinna.

Nagle poczuła, jak coś wbija jej się w serce. Spojrzała na swoją ranę. Mały, drewniany kołek. Kilka metrów przed nią stał niski policjant z pistoletem.

-Ha! Wiedziałem! -odezwał się- Wiedziałem, że nadal tu jesteście!

Dziewczyna wyciągnęła sobie kołek z serca. Wzięła głęboki wdech, a po chwili rzuciła się na policjanta. Mężczyzna próbował walczyć, jednak jedyne co udało mu się zrobić to zadrapać ją po policzku.

-Jeśli chcesz wiedzieć, to jest nas więcej-szepnęła i wbiła mu zęby w szyję